"Υπάρχουν πολλά μαύρα φορέματα εκεί έξω..."
Πέντε γυναίκες. Πέντε φορέματα. Πέντε ιστορίες.
Σε ένα μοδιστράδικο του χθες, του σήμερα, του αύριο οι γυναίκες φοράνε τα μαύρα τους φορέματα, κομμένα και ραμμένα στα μέτρα τους, όπως αυτές τα θέλησαν. Φορέματα που έχουν πάνω τους αόρατες βελονιές, όνειρα, αγγίγματα, θρύψαλα και σκόνη. Αυτή τη σκόνη που άφησαν εκείνες οι στιγμές που έζησαν φορώντας τα και δεν αποτίναξαν ποτέ. Οι ιστορίες τους ξεδιπλώνονται όπως ένα τόπι ύφασμα και τα πιο βαθιά κρυμμένα συναισθήματα βγαίνουν στο φως . Άλλωστε..." όλη μας η ύπαρξη είναι στιγμές. Τα υφάσματα διαγράφουν μόνο τις σκιές μας".
Και κάπου ανάμεσα στις φωνές και στις σιωπές τους, στέκονται ηρωΐδες παραμυθιών που κρυφακούν και γνέφουν συνωμοτικά. Αυτές μαζί με όλες τις αληθινές γυναίκες, ήταν η αφορμή για να γ-ραφτούν τα πέντε μαύρα φορέματα.